ودر حديث معتبر از امام زين العابدين عليه السّلام منقول است كه : آخر وصيتي كه خضر عليه السّلام موسى عليه السّلام را كرد اين بود : سرزنش مكن كسى را به گناهى ، بدرستى كه سه چيز است كه خدا از همه چيز دوست‌تر مىدارد : ميانه روى كردن در وقت توانگرى ؛ وعفو كردن در وقت قدرت بر انتقام ؛ مدارا ونرمى با بندگان خدا كردن ، وكسى با كسى مدارا واحسان نمىكند مگر آنكه حق تعالى در قيامت با أو مدارا واحسان مىنمايد ؛ وسر حكمتها ترس خداوند عالميان است « 1 » . وبه سند معتبر از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام منقول است كه : خضر عليه السّلام به موسى گفت : اى موسى ! شايسته‌ترين روزهاى تو روزى است كه در پيش دارى يعنى روز قيامت ، پس ببين كه چگونه خواهد بود براي تو ؟ جوابي براي آن روز مهيّا كن كه تو را بازخواهند داشت واز تو سؤال خواهند كرد ، پند خود را از زمانه بگير واز تقلّب أحوال آن ، وبدان كه عمر دنيا دراز است براي كسى كه اعمال شايسته كند وكوتاه است براي كسى كه به غفلت گذراند ، پس چنان عمل كن كه گويا ثواب عمل خود را مىبينى تا موجب مزيد طمع تو گردد در ثواب آخرت ، بدرستى كه آنچه از دنيا مىآيد مانند آنهاست كه گذشته است ؛ چنانچه از گذشته‌ها چيزى با تو نمانده است مگر عمل صالحي كه كرده باشى ، آينده نيز چنين خواهد بود « 2 » . ودر حديث معتبر ديگر فرمود : چون خضر عليه السّلام ديوار يتيمان را براي صلاح پدر ايشان درست كرد ، حق تعالى وحى فرستاد به موسى كه : جزا مىدهم پسران را به سعى پدرهاى ايشان ، اگر نيك است به نيكى ، واگر بد است به بدى ؛ زنا مكنيد با زنان مردم تا زنان شما زنا نكنند ، وهر كه به رختخواب زن مسلمانى پا گذارد به قصد بد بر رختخواب زن أو نيز پا گذارند ، هر چه مىكنى جزا مىيابى « 3 » . وبه سند صحيح از امام جعفر صادق عليه السّلام منقول است : چون موسى عليه السّلام مأمور شد از

--> ( 1 ) . خصال 111 . ( 2 ) . كافى 2 / 459 . ( 3 ) . كافى 5 / 553 .